Συλλογές

Το στοιχείο της μεσογειακής φύσης παίρνει πρωταγωνιστικό ρόλο, με τις νερατζιές στις αυλές, τις ελιές και τα κοκόρια να ατενίζουν τον γαλάζιο ορίζοντα.

Το ταξίδι εδώ είναι περισσότερο πνευματικό, τα σπίτια αποκτούν χώρο και απομακρύνονται το ένα απ’ το άλλο, ενώ προστίθεται το στοιχείο του σχήματος, ιδιαίτερα αυτό της σπείρας.

Σκοτεινά πλέον τα σπίτια, αναδύονται από μία κρυφή μνήμη, η οποία όμως δεν παύει να μάχεται με τις δυνάμεις του καλού και του κακού, του σκοταδιού και του φωτός.

Tα ακρυλικά χρώματα δίνουν ένα ημιδιάφανο αποτέλεσμα, και την αίσθηση ότι μπορούμε να δούμε μέσα στο κάθε σπίτι, ίσως και μέσα στον κάθε άνθρωπο που ζει μέσα του.

H καλλιτέχνις χρησιμοποιεί οξειδωμένη λαμαρίνα, φθαρμένο υλικό το οποίο καταγράφει το πέρασμα του χρόνου.